Συνέντευξη Μιχάλης Δέλτα: «Κανένα σκοτάδι δεν είναι ικανό να με παρασύρει, να με διαβάλει, να με πληγώσει. Είμαι μη αναστρέψιμο φως»

Μιχάλης Δέλτα
Μιχάλης Δέλτα

Ο λόγος του είναι απλός, με συνεχή ροή και καθηλωτικό περιεχόμενο. Ο Μιχάλης Δέλτα αφηγείται ιδιαίτερα κομμάτια της ζωής του σε ένα μαγικό μουσικό ταξίδι. Συνθέτης, στιχουργός, ερμηνευτής και συγγραφέας. Ιδιαίτερη μορφή στην ελληνική ηλεκτρονική μουσική και ιδρυτικό μέλος των Στέρεο Νόβα. Με το νέο του μουσικό άλμπουμ που τιτλοφορείται ‘Life Is Now’ να κλείνει σχεδόν ένα χρόνο ζωής, και το πρώτο του βιβλίο, με τίτλο ‘Το Φως Των Λέξεων’, να φτάνει στην έκτη έκδοση, το StraightOnMusic τον φιλοξενεί με μεγάλη χαρά.

-Πώς ορίζετε την έννοια της μουσικής;
Η Μουσική όπως την αντιλαμβανόμαστε οι άνθρωποι εδώ στο γήινο πεδίο της αντίληψής μας, είναι μια χαμηλής συχνότητας εκδοχή των Βασικών Αρχών του Θεϊκού Σύμπαντος που δεν είμαστε σε θέση να αφομοιώσουμε ακόμα τόσο νοητικά όσο και ενεργειακά. Αν ως όντα εξελιχθούμε στο κομμάτι που αφορά την συνειδητότητά μας, ενδέχεται να έχουμε μια άλλη πρόσβαση σε αυτές τις αλήθειες.

Μην ξεχνάμε ότι «Εν Αρχή ην ο Λόγος», δηλαδή όλη η δημιουργία συνέβη και προφανώς ακόμα συμβαίνει μέσω του Ήχου-Λόγου. Από την άλλη, η Μουσική έχει για εμάς τους ανθρώπους μια μετουσιωτική ιδιότητα, μπορεί δηλαδή να εξελίσσει το συναισθηματικό μας μηχανισμό με θεραπευτικό τρόπο, πράγμα πολύ σημαντικό που την εξυψώνει σε σχέση με τις άλλες τέχνες.

-Ποιες είναι οι μουσικές επιρροές που σας χαρακτηρίζουν ως καλλιτέχνη;
Η αρχή της μουσικής κληρονομιάς και παιδείας μου ξεκίνησε όταν ήμουν 12 χρονών, τότε που άκουγα Punk και στη συνέχεια όλη την αφρόκρεμα της New Wave και Electro-Pop μουσικής σκηνής της δεκαετίας του ’80. Μέσα σε αυτό το διάστημα της εφηβείας, μαθήτευσα ως ακροατής στην Avant Garde της εποχής, σε αριστουργήματα της Κλασικής και Μετακλασικής περιόδου, μέχρι και την έκρηξη της Acid House επανάστασης. Τα ελληνικά μου ακούσματα είναι μετρημένα στα δάκτυλα.

-Αν υπήρχε μια φυσιογνωμία από τον ευρύτερο χώρο της μουσικής που θα θέλατε να γνωρίσετε, ποια θα ήταν αυτή;
Δεν είχα ποτέ ιδιαίτερα αυτή την ανάγκη. Περισσότερο θα ήθελα να γνωρίσω τον Eckhart Tolle που είναι ένας σύγχρονος Πνευματικός Δάσκαλος. Θα ήταν υπέροχο ένα δείπνο μαζί του, καθώς και μια μεγάλη βόλτα στην θάλασσα με συζήτηση αλλά και σιωπές.

-Έχετε εκπληρώσει όσα επιθυμείτε ως δημιουργός; Υπάρχει κάτι που δεν έχει ειπωθεί ακόμα;
Η δημιουργικότητα είναι συνυφασμένη με την διάρκεια της ζωής μου. Μέχρι δηλαδή να έρθει η στιγμή που θα μεταβώ από αυτή την διάσταση σε κάποια άλλη, θα εκφράζω όλα όσα πιστεύω, μια και έχω επιβεβαιώσει πως έχουν νόημα και για κάποιους άλλους αναζητητές. Έχω το ανεκπλήρωτο, λοιπόν, ως δημιουργός που ταυτίζεται με την ανεξάντλητη δίψα για μάθηση και ζωή. Με ενδιαφέρει να επικοινωνώ με τους άλλους μέσω της μουσικής και της γραφής χωρίς να έχω το άγχος αν τα είπα όλα ή αν αρέσουν σε όλους για παράδειγμα. Δεν είμαι τόσο Νάρκισσος. Εκθέτω με απόλυτη ευθύνη την αλήθεια μου και με αυτό τον τρόπο οι αποδέκτες, ακούγοντας, “θυμούνται”.

-Γεννηθήκατε και μεγαλώσατε στο Περιστέρι. Τι θυμάστε από τα παιδικά σας χρόνια σε αυτήν την περιοχή;
Μεγάλωσα σε ένα μεγάλο υπέροχο κτήμα στο Περιστέρι που είχε γύρω γύρω μια ασβεστωμένη μάντρα. Η μεγαλύτερή του έκταση ήταν πνιγμένη στην πρασινάδα, με τεράστια πεύκα και πλατάνια στα οποία κρεμούσαμε κούνιες, πιο πέρα ξεπρόβαλαν παρτέρια με χιλιάδες ευωδιαστά λουλούδια. Λάτρευα τα χαμομήλια και ξάπλωνα επάνω τους. Είχαμε ένα πηγάδι με μη πόσιμο νερό και τριγύρω καλαμιές, πολλά ζώα, σκυλιά, γατιά, κότες, βατράχια, χελώνες… Ένας αληθινός παράδεισος για μένα τα αδέρφια μου και τους φίλους μας, που χανόμασταν για ώρες στον μαγικό αυτόν κήπο. Το σπίτι ήταν πάντα ανοικτό και φιλόξενο. Μαζευόμασταν τα βράδια κουρασμένοι από το παιχνίδι και, παρέα με όλη σχεδόν την γειτονιά, βλέπαμε τα προγράμματα στην ολοκαίνουρια ασπρόμαυρη τηλεόρασή μας.

-Τι έχει αλλάξει από τότε στο αστικό τοπίο;
Είναι λυπηρό το ότι χτίστηκε ένα συγκρότημα πολυκατοικίας εκεί, που για καιρό περνούσα τα βράδια βόλτες και θυμόμουν τα όμορφα χρόνια. Οι άνθρωποι με μια μαθηματική εξίσωση, κλείστηκαν στα σπίτια τους, έσβησε η γειτονιά με τα τρανταχτά γέλια και την μυρωδιά του καρπουζιού τα καλοκαίρια. Παντού ακριβά αυτοκίνητα το ένα πίσω από το άλλο έχουν πνίξει σήμερα την γύρω περιοχή, τα υπόλοιπα προάστια και το άσχημο κέντρο της Αθήνας. Ο νεοπλουτίστικος επαρχιωτισμός μας δείχνει επιδεικτικά την απάλευτη ηλιθιότητά του.

-Σε τι επίπεδο βρίσκεται ο χώρος της ηλεκτρονικής μουσικής στην Ελλάδα;
Σε ιδιαίτερα… επίπεδο. Η ανάγκη για την εικόνα έχει αντικαταστήσει την δημιουργικότητα και την πιθανότητα για ηλεκτρονική σκηνή στην χώρα. Στους περισσότερους αρέσουν τα σαχλά και γελοία τραγούδια της σκυλοκουλτούρας. Οι εξαιρέσεις υποφέρουν και για αυτό φυσικά στρέφονται σε δισκογραφικές εταιρίες στο εξωτερικό και σαφώς καλά κάνουν τα παιδιά.

-Ποιες αλλαγές υπήρξαν μέσα στο πέρασμα των δεκαετιών;
Οι αλλαγές ήταν οξύμωρες. Από την μία έχουμε την παρακμή της “ξενόφερτης” κουλτούρας της ηλεκτρονικής μουσικής και την ίδια στιγμή ανθίζει η υποκουλτούρα και η φτηνή λαϊκή διασκέδαση σε συνεργασία με την τηλεόραση που με εκπομπές-σκουπίδια, δημιουργεί τα τραγελαφικά πρότυπα για τους νέους μελλοντικούς καλλιτέχνες. Βέβαια όλα αυτά, ευτυχώς με ημερομηνία λήξεως αφού αυτή είναι η μοίρα του ευτελούς και άκαρπου mainstream. Σήμερα στην Ελλάδα η μουσική είναι ανάλογη της παιδείας. Δηλαδή, είναι πνευματικά ανάπηρη και φαίνεται να της αρέσει.

-Πριν από περίπου ένα χρόνο  κυκλοφόρησε η νέα σας δισκογραφική δουλειά που τιτλοφορείται ως ‘Life Is Now’. Πώς αισθάνεστε μετά από αυτό το διάστημα επικοινωνίας;
Αισθάνομαι δικαιωμένος των κόπων μου και χαρούμενος. Παρουσίασα τον δίσκο 3 φορές στην Αθήνα, τελευταία ήταν στο φεστιβάλ Αθηνών, με ένα όμορφο πλούσιο μουσικό σχήμα. Οι κριτικές αλλά περισσότερο η ανταπόκριση του κόσμου ήταν από τις πιο ένθερμες μέχρι τώρα. Το artwork του album διακρίθηκε στα βραβεία ΕΥΓΕ, γυρίσαμε ένα πολύ καλό video clip, ο δίσκος κυκλοφόρησε όπως του άξιζε από την Inner Ear, δηλαδή σε βινύλιο, CD και digital. Πήγε πολύ καλά στο εξωτερικό και παίχτηκε σε πολλές χώρες, ιδιαίτερα στην Γερμανία. Είμαι ευγνώμων για όλα αυτά, αλλά ταυτόχρονα δεν βολεύομαι στην “επιτυχία”.

-Πιστεύετε πως «the life is now»; Μήπως το ξεχάσαμε;
Το ότι «Η Ζωή Είναι Τώρα», δεν είναι μια απλή φιλοσοφία ζωής, είναι η ίδια η ζωή, η στιγμή που ζούμε στο Εδώ και Τώρα, στο Παρόν. Φυσικά και το ξεχνάμε επειδή η ταχύτητα του δυτικού πολιτισμού είναι ισοπεδωτική, δεν δίνει χώρο για παρατήρηση και εγρήγορση στον πολίτη. Τον κρατάει δέσμιο ενός συστήματος που παράγει φόβους για το αύριο κι έτσι ο άνθρωπος, εξαντλημένος από τις επιθετικές σκέψεις που καθημερινά πολλαπλασιάζει, αρρωσταίνει και πεθαίνει χωρίς ποτέ του να καταλάβει για ποιο λόγο έζησε. «Life Is Now» σημαίνει «ξέρω γιατί Ζω. Ζω, επειδή μου αξίζει να Ζω την κάθε στιγμή». Κι αυτό είναι το νόημα της ζωής.

-Φέτος, σας γνωρίσαμε και ως συγγραφέα μέσα από την έκδοση του βιβλίου σας ‘Το Φως Των Λέξεων’. Τι ακριβώς επιθυμείτε να καταθέσετε στις σελίδες του βιβλίου;
‘Το Φως Των Λέξεων’ θα κυκλοφορήσει σε λίγες μέρες από τις εκδόσεις Οδός Πανός του ποιητή Γιώργου Χρονά, στην 6η του έκδοση μέσα σε διάστημα 6 μηνών περίπου. Κι αυτό αναμφισβήτητα λέει, πως αυτοί οι τυπωμένοι μου στοχασμοί και οι επιγνώσεις μιας ολόκληρης ζωής αγγίζουν τον σημερινό Έλληνα με ένα θέμα που κανείς δεν τολμά να αγγίξει, την ελληνική οικογένεια και τις ψυχολογικές κληρονομιές που αφήνει στα παιδιά της. Αυτό το βιβλίο φέρει το φως της συνείδησης της προσωπικής μου αλήθειας, που μέσα της ο καθένας βρίσκει εικόνες από την ζωή του, κι αυτό είναι ιδιαίτερα συγκινητικό για εμένα. Ο Γιώργος Χρονάς, την δεύτερη ημέρα από όταν του έδωσα να διαβάσει τα κείμενα, με πήρε τηλέφωνο και μου είπε: «Ετοίμασε τα πάντα, κυκλοφορούμε σε 10 ημέρες. Το βιβλίο σου θα αφυπνίσει τους ανθρώπους και ιδιαίτερα τους νέους!». Λαμβάνω καθημερινά προσωπικά μηνύματα από ανθρώπους που επιβεβαιώνουν τα λόγια του.

-Ποια είναι η φιλοσοφία της ζωής σας;
Κανένα σκοτάδι δεν είναι ικανό να με παρασύρει, να με διαβάλει, να με πληγώσει. Είμαι μη αναστρέψιμο φως.

-Τι είναι ο έρωτας;
Ο έρωτας, έτσι όπως τον βιώνουμε, δεν έχει ζωτικότητα και διάρκεια. Είναι ένα εξαντλητικό και εγωιστικό power play το οποίο ενεργειακά εξασθενεί σε σύντομο διάστημα και χάνεται. Μην ξεχνάμε πως δεν λέμε πλέον «έκανα έρωτα» όταν αναφερόμαστε σε ό,τι τον αφορά, αντί αυτού δηλώνουμε, «έκανα sex». Η ερωτική αγάπη έχει χρωματιστεί από έναν σεξισμό τον οποίο θεωρώ και ξεπερασμένο πια. Καλύπτουμε σε μεγάλο βαθμό τα ζωώδη μας ένστικτα, ειδικά οι άντρες, με έναν μιμιτισμό τσόντας, και εγκαταλείπουμε την ένωση που προκύπτει από τα λεπτοφυή συναισθήματα ανώτερων ερωτικών πεδίων. Ο Ταρκόφσκυ έλεγε πως ο έρωτας είναι όλεθρος. Εγώ τον αντιλαμβάνομαι ως ένα υπαρξιακό νάζι απέναντι στον θάνατο.

-Τι είναι η έμπνευση;
Είναι μια πνευματική γέφυρα που μας συνδέει με το Όλον. Η αιτία της ύπαρξης του Θεού.

-Ποιος είναι ο μεγαλύτερος φόβος σας;
Μην φύγει άδικα και ξαφνικά οτιδήποτε αγαπώ. Από την οικογένεια, μέχρι τους φίλους και τα ζώα μου.

-Ποιο είναι το καταφύγιό σας;
Η θάλασσα, γιατί έχει τη μεγαλύτερη κατανόηση.

-Τι συμβουλή θα δίνατε σε έναν νέο άνθρωπο για να κάνει τα όνειρά του πραγματικότητα;
Να βρίσκεται σε εγρήγορση, έτσι ώστε να μη επιτρέπει στον εγωισμό του, δηλαδή στον φόβο του, να τον κατευθύνει σε οτιδήποτε άλλο εκτός από τα όνειρα που κάνει.

-Κύριε Δέλτα ευχαριστώ πολύ για την επικοινωνία μας.
Και εγώ σε ευχαριστώ. Καλή συνέχεια.